Veel patiënten horen over de toekomstige diagnostische criteria voor het hypermobiele Ehlers-Danlos-syndroom (Ehlers-Danlos-syndroom type II) en vragen zich af: raak ik mijn diagnose kwijt? Moet ik opnieuw worden onderzocht? Worden de criteria strenger of juist ruimer?
Op dit moment is het belangrijk om één essentieel punt in gedachten te houden:
! De nieuwe criteria zijn nog niet gepubliceerd.
Het internationale project met de naam „Road to 2026“ is momenteel in volle gang en heeft tot doel de volledige classificatie van de Ehlers-Danlos-syndromen (EDS) en de hypermobiliteitsspectrumstoornissen (HSD/TSH) te actualiseren. De officiële publicatie van het nieuwe diagnostische kader staat gepland voor 1 december 2026.
Waarom zouden de criteria van 2017 worden gewijzigd?
De huidige criteria hebben de erkenning van de SEDh verbeterd, maar ze hebben een aantal beperkingen:
- moeilijkheden bij de toepassing door veel artsen;
- grote variatie in de symptomen, afhankelijk van leeftijd, geslacht en medische voorgeschiedenis;
- er is een aanzienlijke overlap tussen SEDh en aandoeningen uit het hypermobiliteitsspectrum (TSH/HSD);
- er wordt soms onvoldoende rekening gehouden met de multisystemische verschijnselen die in de klinische praktijk worden waargenomen.
Het doel is om het volgende te verbeteren:
- toegang tot diagnostiek;
- de samenhang tussen de landen;
- de herkenning van daadwerkelijk bij patiënten waargenomen klinische verschijningsvormen;
- zorgtrajecten.
Wat zou hij kunnen veranderen?
Op dit moment is de precieze inhoud van de toekomstige criteria alleen bekend bij de internationale werkgroepen.
Uit voorbereidend onderzoek komen echter verschillende mogelijkheden naar voren:
- een heroverweging van de rol van de Beighton-score;
- een beschouwing over de soms kunstmatige grens tussen SEDh en TSH/HSD;
- meer aandacht voor het volledige klinische beeld en de systemische aandoeningen;
- een praktischer diagnostisch traject voor clinici.
Dit blijven echter slechts veronderstellingen totdat ze officieel worden bekendgemaakt.
Wat betekent dit voor patiënten bij wie de diagnose al is gesteld?
De meest gestelde vraag is:
"Zal ik mijn diagnose kwijtraken?"
Het eerlijke antwoord is vandaag:
Dat weten we nog niet.
Toch hebben deskundigen bij eerdere herzieningen van de classificaties over het algemeen vermeden om de diagnoses die al door ervaren teams waren gesteld, systematisch ter discussie te stellen.
Het is dan ook onwaarschijnlijk dat een groot aantal patiënten van de ene op de andere dag plotseling hun diagnose zullen verliezen. Toekomstige aanbevelingen zullen eerder gericht zijn op het verbeteren van toekomstige diagnoses dan op het met terugwerkende kracht ongeldig verklaren van eerdere diagnoses. Deze kwestie zal echter in officiële publicaties moeten worden verduidelijkt.
Wat patiënten nu al kunnen doen
✔️ Bewaar belangrijke medische dossiers.
✔️ De persoonlijke en familiale medische geschiedenis bijhouden.
✔️ Ga door met de aanbevolen follow-up, ongeacht de diagnose.
✔️ Maak je geen onnodige zorgen voordat de officiële bekendmaking plaatsvindt.
✔️ Wees op je hoede voor geruchten die op sociale media de ronde doen: er is momenteel nog geen definitieve versie van de criteria beschikbaar.
Een belangrijk bericht
De toekomstige criteria zullen niets veranderen aan uw ervaring.
Pijn, ontwrichtingen, vermoeidheid, autonome zenuwstoornissen, spijsverteringsproblemen of andere gerelateerde symptomen zullen niet verdwijnen alleen omdat een classificatie verandert.
Het doel van deze herziening is om patiënten beter te erkennen en hun toegang tot zorg te verbeteren, niet om hun klinische situatie te ontkennen.
We zullen de internationale publicaties die voor eind 2026 op het programma staan nauwlettend volgen en u op de hoogte brengen zodra er officiële gegevens beschikbaar zijn.
GERSED België.
